K-ızımı görmek için icra dairelerinin kapılarında saatlerce bekledim. Hukuki olarak k-ızımı ayda iki kez pazar günü sabahtan akşama kadar, yılda bir kez de on gün görebilme iznim olduğu halde ıvır zıvır gerekçelerle k-ızım benden uzaklaştırıldı. K-ızımla yalnız ve rahat görüşebilmek için okul servislerinin yolunu gözler hale getirildim. Bu kitabı yazdım çünkü hayatım ertelendi.’